Kinderstemmen: staalhard maar o zo eerlijk

‘De jeugd van tegenwoordig’ krijgt vaak bakken kritiek omdat ze “geen mening meer hebben en enkel geïnteresseerd zijn in consumptie- en genotsmiddelen”. Toch zouden de volwassenen van deze wereld beter wat meer luisteren naar kinderstemmen, vinden de jongeren die we spraken tijdens het UNICEF-congres ‘Kinderen, actoren van verandering’.

Iva Antoncic (17), Slovenië

Iva woont in de Sloveense hoofdstad Ljubljana in een flat met haar ouders en zuster. Ze volgt momenteel middelbare studies. Wat er nadien volgt, weet ze nog niet exact. “Ik ben erg geïnteresseerd in talen, journalistiek en alles wat met ‘buitenlandse zaken’ te maken heeft”, vertelt ze. Ze is blijkbaar goed op weg want spreekt reeds Sloveeens, Kroatisch, Engels en Italiaans. Daarnaast studeert ze momenteel Latijn en Spaans. Voor haar toekomstig leven koestert Iva geen al te grote verwachtingen. “Als ik een job kan uitoefenen, die ik graag doe, is mijn leven geslaagd. De kans bestaat wel dat ik Slovenië verlaat. Ik was reeds in Londen en vond dat een heel toffe stad, maar ook Mexico spreekt me aan. Toch zal ik op een bepaald moment terugkeren naar Slovenië; zoals de meeste mensen die mijn vaderland verlieten.”

Iva vindt niet dat er in Slovenië voldoende rekening wordt gehouden met de stem van de jongeren. “In tv-shows mogen ze komen opdraven, maar als het over serieuze zaken als politiek gaat, wordt er erg weinig naar ons geluisterd. Of ik zelf ooit een politieke carrière ambieer, weet ik nog niet.” Als ik naar haar idolen vraag, antwoordt ze spontaan: “Mijn ouders. Ik heb enorm veel respect voor mijn vader omdat hij iets van zijn leven heeft gemaakt.”

Ultieme wens: In het leven omringd worden door de mensen om wie ik geef en niet eenzaam sterven.

Christian Guidibi (14), Benin

Christian woont samen met zijn ouders en vijf broers in Cotonou, de hoofdstad van Benin. Hij volgt eveneens middelbaar onderwijs en wil later een beroep uitoefenen waarin hij andere mensen helpt. “Ik denk in eerste instantie aan een functie als sociaal assistent omdat er in Benin nog heel veel nood is aan informatie onder de bevolking.” Een ander groot probleem in Benin is dat van de kinderhandel, waarmee ook Christian in zijn onmiddellijke omgeving werd geconfronteerd. “Kinderen uit mijn buurt waren het slachtoffer van deze wanpraktijken. Gelukkig worden ze nu opgevangen in de speciaal daarvoor opgerichte centra.”

Over de participatie van jongeren in zijn land, is Christian niet tevreden. “Een kleine minderheid, die gestudeerd heeft en zich bewust is van de problemen, mag zijn mening uiten. Maar met de meeste jongeren wordt totaal geen rekening gehouden.”

Naast die hulpverlenende job wil Christian in zijn toekomstig leven ook graag een gezin mét kinderen stichten en een hoop goede vrienden hebben. Zijn idolen zijn mensen die zich inzetten voor de rechten van kinderen. “Zoals prinses Mathilde, Angélique Kidjo of Vanessa Redgrave”, klinkt het.

Ultieme wens: Laat volwassenen wat meer luisteren naar kinderen, overal in de wereld.

Noella Simba Banza (15), Congo

Noella woont in de buurt van Kinshasa met haar ouders, twee broers en één zus. “Een slechte buurt”, vertelt ze. “De huizen zijn er vaak in een slechte conditie. Maar vergeleken met veel andere Congolezen mogen we niet klagen.” Noella volgt een wetenschappelijke richting en wil later graag voor UNICEF werken, maar ook architectuur spreekt haar erg aan. Over de kinderrechten in haar land is Noella niet tevreden. “De politiek beslist constant over de hoofden van de kinderen heen. Er wordt oorlog gevoerd in mijn land zonder dat men ook maar één moment rekening houdt met de gevolgen dat dit heeft voor duizenden kinderen.” De Congolese tiener is verbaal bijzonder sterk. Heeft ze zelf geen politieke ambities? “Ik twijfel. Er zijn teveel politici die vanalles beloven maar er niets van terecht brengen. Diezelfde fout wil ik niet maken.”

Die mening belet niet dat ze erg ambitieus is. Het liefst van al zou ze de toekomstige Kofi Annan worden. “Maar als ik er mee voor kan zorgen dat alle straatkinderen in Congo een betere toekomst krijgen, ben ik al tevreden”, relativeert ze haar droom. Haar grootste idool is Nelson Mandela omdat “die zich heel zijn leven heeft opgeofferd voor kinderrechten.”

Ultieme wens: Mijn steentje bijdragen aan een beter leven voor alle kinderen in de wereld.

Jenny Williams (17), Namibië

Jenny komt uit het plaatsje Omaruru in het zuidwesten van Namibië waar ze leeft met haar ouders, een oudere broer en een jongere zuster. Na haar middelbare studies wil ze economie studeren. “Ik wil de armoede in mijn land helpen bestrijden want die is erg hoog in Namibië”, klinkt het ambitieus en zelfverzekerd. Jenny werkt mee aan het aids-preventieprogramma ‘Mijn toekomst, mijn keuze’. “Ik heb in scholen clubs opgericht die jongeren vertellen hoe ze aids kunnen voorkomen en mensen met de ziekte kunnen helpen”, vertelt ze. Jenny verwondert er zich over dat er in Europa zo weinig rekening wordt gehouden met de rechten van kinderen, want dat gebeurt in haar land wel. “Zo is er bijv. een krant speciaal voor kinderen opgestart die gebruik maakt van eenvoudige Engelse woorden”.

Als ik haar vraag wie haar idool is, antwoordt ze spontaan “Me, myself and I”. “Ik ken mezelf het best en weet wanneer ik goed of fout ben”, verklaart ze zelfbewust.

Ultieme wens: Ik geloof in de Almachtige God en vertrouw erop dat hij mij alles zal geven wat ik nodig heb.

Jon Hudson (15), Groot-Brittanië

Jon komt uit Birmingham en vindt van zichzelf dat hij met een vreselijk accent spreekt. Hij woont in de Engelse stad “waar het leven goed is” samen met zijn ouders, zijn oudere broer en jongere zuster. Hij droomt van een opleiding sociale en politieke wetenschappen. Hij noemt zichzelf een ‘politiek’ persoon en wil later graag aan de slag voor de Verenigde Naties. Momenteel werkt hij in Engeland voor Artikel 12, een organisatie die het gelijknamige artikel van het Verdrag over de Rechten van het Kind promoot. “Ik doe o.a. lobbywerk zodat de Britse regering zijn beleid beter afstemt op de jongeren in het land. Er leven nog steeds teveel kinderen in armoede en zonder onderwijs in Groot-Brittanië. Daarnaast zijn er een heleboel kinderen wiens rechten worden geschonden zonder dat ze het zelf beseffen.”

Jon heeft vele idolen waaronder Tony Blair en Brian Gordon omdat ze zich inzetten ter bestrijding van de armoede in zijn land. Maar hij heeft ook enorm veel bewondering voor de UNICEF-ambassadeurs. “Het is schitterend dat die mensen hun naambekendheid gebruiken voor het goede doel.”

Ultieme wens: In de toekomst bijdragen aan een beter leven voor kinderen wereldwijd.

Inge De Bal (14), België

Inge woont met haar ouders en twee hamsters in Dendermonde. Ze volgt de richting Grieks-Wiskunde en wil later geneeskunde of politieke en sociale wetenschappen studeren. Ze is niet tevreden over de kinderrechten in ons land. “Er gebeuren wel steeds meer onderzoeken naar de meningen van kinderen, maar ik vraag me sterk af of er ook daadwerkelijk iets met deze informatie wordt gedaan.” Zelf draagt ze haar steentje bij als lid van het What Do You Think-project. “Dat is een initiatief van UNICEF dat op zoek gaat naar de meningen van kinderen. We proberen hen bewust te maken van hun kinderrechten; vooral van artikel 12 dat handelt over het recht op participatie.”

De strijd voor kinderrechten ervaart Inge als een levenswerk. “Ik zou het leuk vinden om later eventueel voor UNICEF te werken maar ook de politiek interesseert me want er zijn nog steeds teveel corrupte politici die hun beloftes niet nakomen.”

Martin Luther King is haar grote idool. “Ik vind zijn toespraken indrukwekkend. Voor mij betekenen ze een hart onder de riem wanneer ik het even niet meer zie zitten. Hij kwam op voor gelijke inspraak voor iedereen; niet enkel voor zwarten maar ook voor kinderen. Daarnaast zijn ook alle kinderrechtenactivisten mijn idolen.”

Ultieme wens: Dat er geluisterd wordt naar alle kinderen in de wereld.

 

Ruud Van De Locht

 

 

 

You may also like

Leave a comment